blote voeten in het gras

Genieten: ik geniet, jij geniet… of niet?

Op de homepage van mijn website schrijf ik: “Dromen van vertrekken is meestal een verlangen naar meer genieten. Genieten van de zon op je huid, Genieten van het uitzicht en de natuur, Genieten van een goed glas wijn, Genieten van tijd voor elkaar.”

Wat is nou eigenlijk genieten?

Genieten is een werkwoord. Ik zie en hoor dan ook veel mensen heel erg hun best doen om te genieten. Genieten is vaak een bevel: ‘Geniet ervan!’ wat ik zelf trouwens ook heel vaak roep. Als zodanig kwam ik het ook tegen in een ander blog dat ik onlangs las. Dat ‘Geniet!’ zo vaak en zo gemakkelijk wordt gezegd, maar dat het niet altijd lukt om te genieten.

Juist omdat ik dat verlangen naar genieten heb gekoppeld aan vertrekken, brengt me dat bij de grote vraag: Iedereen wil genieten, maar waarom lukt het dan niet altijd? En wordt dat beter door naar een ander land te verhuizen?
En mijn antwoord is geen volmondig ja.

Waarom niet?

Ik heb mezelf deze vraag gesteld: wanneer geniet ik nou echt, kan ik daar mijn best voor doen/aan werken (werkwoord) en dus letterlijk gaan genieten?

En ik wam tot de conclusie dat ik vaak geniet op onverwachte momenten, omdat ik opeens een mooi natuurverschijnsel zie (zoals een regenboog, of de zon die net die ene bergtop verlicht). Of als ik met iemand in gesprek raak en dat gesprek een bijzondere loop neemt. Of mijn zoontje een grappige of lieve opmerking maakt die ik niet had zien aankomen. En ik kan ook heel erg genieten van een dagje niets doen, of juist een dag heel veel resultaat opleveren, maar dat kan soms ook juist het tegenovergestelde effect opleveren. Niets doen kan me ook heel gestrest maken en resultaat opleveren is soms bittere noodzaak. Genieten is dus niet iets waar ik voor mijn gevoel echt aan kan werken, niet iets waar ik kennelijk bewust voor kan kiezen. Want heel vaak als ik er mijn best voor doe, krijg ik niet het gewenste resultaat, dan ben ik namelijk aan het trekken of duwen en niet aan het genieten. Genieten is eerder iets wat me overkomt.

Geen werkwoord

In mijn ogen is genieten geen werkwoord maar eigenlijk meer een ervaring, een emotie, een gevoel en mijn emoties zou ik graag controleren, maar meestal gaan ze hun eigen gang. En natuurlijk zijn er situaties waarin het makkelijker is om te genieten en situaties waarin dat minder voor de hand ligt. Maar ken je zelf niet die enorme K# situatie waarin dan toch nog net iets gebeurt dat jou (al is het maar voor eventjes) ‘genot’ geeft? We staan er dan niet bij stil en keren weer snel terug naar het nare van de situatie maar het moment was er wel.

Een voorbeeld: je hebt een klapband en bent dus verplicht te stoppen en te wachten op hulp of je verwisselt de band zelf. Maar stel nou, dat op dat moment dan net even dat zonnetje doorkomt en je rug verwarmt. Of dat je op een punt staat met prachtig uitzicht, wat je niet zou hebben gezien als je jachtend was doorgereden…

Werken aan genieten en je genot vergroten is dus eigenlijk je meer bewust worden van die momenten en de redenen dat je geniet, ruimte maken voor die momenten  en vervolgens de emotie niet te laten overrulen door een negatieve gedachte, maar apart te waarderen. En dat heeft dus niets met het land waar je naar toe vertrekt te maken, toch?

Of toch wel?

Ja, toch wel en om meerdere redenen, die niet voor iedereen op dezelfde manier werken.
Iedereen heeft zijn eigen genotsvoelsprieten en afhankelijk van de mate waarin deze ontwikkeld zijn kunnen omgevingsfactoren (en dus vertrekken) daar een belangrijke rol in spelen. Zelf ben ik namelijk erg zintuigelijk ingesteld en ik kan dus erg genieten van de zon op mijn huid, de geur van planten, bloemen, verse kruiden, smaken, kleuren en vormen, geluiden, het gras onder mijn blote voeten. Ook kan ik erg genieten van zien genieten.
In Frankrijk vind ik makkelijker de zon, de geur van tijm, rozemarijn, lavendel (om er maar een paar te noemen) maar ook zuivere lucht en meer ruimte (dus minder in andermans luchten), smaken van de verse groenten en andere puur natuur producten (zoals de wijn.. ;-)), en niet te vergeten de prachtige uitzichten, de kleurschakeringen in de natuur, de diepte die verandert met de stand van de zon, het kabbelen of ruig stromen van de rivier….
En met een activiteit waarin ik anderen help te genieten, vergroot ik ook de kans op eigen geniet-momenten.

Ruimte en rust

De reden om te vertrekken naar het buitenland is vaak ook een keuze om je leven heel anders in te richten, met meer tijd, ruimte en rust, waardoor je meer ontspannen bent en dus zelf meer ruimte hebt om open te staan voor wat er op je weg komt. En je de kans dat je de genietmomenten bewust beleeft dus groter maakt.

Gevaar

Hierin zit natuurlijk ook het grote gevaar (en dat het antwoord toch weer nee wordt). Want dit vereist dus wel dat je het zo organiseert dat je ergens terecht komt waar de voorwaarden voor genieten voor jou optimaal zijn. Maar ook dat je er voor zorgt dat je die tijd, ruimte en rust krijgt/neemt en behoudt! Want wat, als er toch weer elementen zijn die voor meer ergernis dan genot zorgen? En wat als je je tijd, ruimte en rust weer gaat invullen met jakkeren en zorgen, omdat het toch anders loopt met je professionele project, of de (financiële of fysieke) lasten die je huis met zich meebrengen? Of dat je niet geniet uit gewoonte. En dat je de schuld van het ‘niet genieten’ kwijt aan je omgeving, terwijl je de feitelijke oorzaak van het ‘niet genieten’ gewoon met je meeneemt in de verhuisdozen ….

Is meer genieten ook zo’n issue voor jou? Is dat ook de reden dat jij wil vertrekken? Zonder afbreuk-risico?
Ik ben je voorgegaan en ik help je er graag bij! Begin vast met de analyse van jouw afbeukrisico en vraag gratis  de ‘5 vragen voor vertrek’ aan!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie