Thuis op vakantie

Omdat ik zondag een huis ging bezichtigen en mijn zoontje daarom bij een vriendje was, had ik na de bezichtiging nog wat tijd over. Het huis lag op een uur rijden, dus ik had een lunchpakketje mee en vanwege de hitte ook maar bikini, handdoek en waterschoenen in de auto gegooid. Daar heb ik wel een beetje gewoonte van gemaakt, want ook al woon ik dichtbij de Drôme, ik vind het ook leuk om af en toen weer eens een ander plekje en een andere rivier te zien.

to-do lijst

Op de terugweg van het huis keek ik dus reikhalzend uit naar een leuk plekje, maar dat is vanaf de weg soms moeilijk te zien. En daar waar ik stopte had ik niet echt makkelijk toegang tot het water, of geen strandje… Dus reed ik door en was ik al in de verleiding om toch maar door te rijden naar huis. Ik had ook nog best wat dingen op mijn to-do lijstje staan, dus ach…

Maar nee, op de heenweg had ik al het bordje ‘Vallée de la Roanne’ zien staan. En nou woon ik alweer bijna 3 jaar hier, maar ben daar nog steeds niet geweest. En dat terwijl ik me herinnerde dat het daar heel mooi was. Ik ben daar zo’n 15 jaar geleden eens geweest toen mijn ouders nog iedere zomer in Saillans op vakantie gingen en we daar dan wel eens gingen buurten.

Afslag

Dus toch maar afgeslagen op de terugweg, bij dat bordje… Het was wat verder rijden dan ik had gedacht, want in het begin van de vallei rijd je vrij hoog door de bergen en kun je de rivier helemaal in de diepte zien liggen. Terwijl ik me herinnerde dat je het van een brug kon zien. Ik had ook niet de schoenen bij me om die hele helling af te klauteren… Uiteindelijk kwam daar het feest der herkenning. De enorme rotsformaties, het blauwe water dat langs de rotsen in de ‘kommetjes’ klaterde, tussen de nauwe doorgangen door raasde en de mensen als ‘lezards’ op de rotsen lagen of klauterend stroomopwaarts of stroomafwaarts gingen.

Ik wilde eigenlijk alleen maar even zien, even zwemmen, mijn lunch eten en weer door (vanwege die to-do lijst thuis ?).

Faire le lézard

Maar toen ik eenmaal op mijn rots lag, uiteraard na me eerst in dat prachtige blauwe bad te hebben gedompeld, was ik daar niet zo makkelijk meer vandaan te krijgen.

Want zeg nou zelf. Het leven gaat uiteindelijk toch om genieten en tja, dit was eigenlijk toch echt wel het toppunt van genieten. Een licht briesje maakte dat het niet zo heet voelde als dat het was (36°C), de krekel-concerten en het razende water overstemden de stemmen van de andere badgasten. Het uitzicht was subliem!

En het was nog gezellig ook! Soms kwam er iemand langs de rots en maakte een praatje. Mensen hielpen elkaar bij de verplaatsingen in het water, die niet overal ongevaarlijk waren, of om naar beneden of naar boven te klimmen, de door de wind in het water geblazen handdoek te redden…., solidariteit alom.

Wonen en werken op vakantie

Alle elementen waar ik nou echt van kan genieten! En dat op nog geen 20 minuten van mijn huis. Ik gebruik vaak de term van wonen op vakantie. Dit keer was het zelfs werken (nou ja na het werken) op vakantie.

Toen ik er ’s avonds nog heerlijk van zat na te genieten bedacht ik me… En wat als ik me nu door mijn to-do lijst had laten leiden en gewoon naar huis was gegaan om de was te doen, de bezichtiging uit te werken, en wat al niet meer…. Dan was ik aan dit genieten voorbijgegaan. Zoals ik de afgelopen jaren (tot een jaar terug) voortdurend voorbijging aan het feit dat ik woon op een plek waar je, als je er oog voor hebt, iedere dag een beetje op vakantie kan zijn, iedere dag voluit kan genieten. Omdat ik zoveel moest, omdat ik zo’n lange to-do lijst had, omdat die altijd prioriteit had.

Waardoor het niet zo veel uitmaakte dat ik hier woonde, waar ik woonde en ik er dus misschien wel woonde maar het niet op waarde schatte, er niet echt thuis was.

bewust ZIJN

Dat is de grote shift die ik gemaakt heb, door ruim 2 jaar terug heel bewust naar deze plek te verhuizen, maar ook me heel bewust te worden van mezelf, van mijn leven, van mijn omgeving. Door mezelf te ontwikkelen middels bewustzijnstrainingen. Door mezelf weer te zien zoals ik ben, waar ik blij van word, door mezelf weer te gunnen om gewoon te leven, te genieten, het fijn te hebben. Door mijn ogen te openen voor alles wat er is, hier om mij heen en in mij!

En in die zin heb ik nu echt het gevoel dat ik ben thuisgekomen, thuis bij mezelf, in dit leven, mijn leven, maar ook echt thuis hier op deze plek, mijn plek in Frankrijk, waar ik woon op vakantie, waar ik werk op vakantie, waar ik thuis ben op vakantie!

Thuiskomen

Met dat thuiskomen, weer thuiskomen bij mezelf, ben ik me ook weer heel bewust geworden waar ik echt blij van wordt! En waarvan niet. Waar ik dus duidelijk niet blij van word is het ‘tussen 2 vuren staan’, het onderhandelen tussen 2 partijen, het 2 partijen naar de zin maken. Dat wat je doet als makelaar dus. Als je veel kan, veel weet, goed communiceert, kan je, technisch gezien, alles doen. En dat heb ik dus jaren gedaan! Maar als je je vervolgens ten doel stelt om dat te doen waar je wel echt blij van wordt en als je het fijn hebben, het genieten in je leven ook in je werk wilt ervaren, dan is iets goed kunnen niet meer voldoende. Gelukkig weet ik al heel lang, en krijg ik steeds weer opnieuw bevestigd, waar ik wel blij van wordt.

Gastvrouw

Ik ben gastvrouw in mijn genen, in hart en nieren. Dat heb ik meer dan bewezen in mijn chambres d’hôtes, voor vakantiegangers, maar ook tijdens mijn seizoenen op campings en zelfs in mijn winkel, mijn baan als assistente en ook afgelopen jaar als makelaar.

En ik blijf dat voor mensen die naar Frankrijk willen vertrekken. Niet meer als makelaar, maar puur als gastvrouw. Ik zorg dat je er thuiskomt. En zo blijf ik gastvrouw voor de Nederlandse verkopers bij mij in de buurt, om ervoor te zorgen dat het voor hun een prettig proces blijft. Want vertrekken, beide kanten op, is een vorm van thuiskomen.

Gastvrijheid

Thuiskomen, je thuis voelen, ontvangen, gastvrijheid, kent zoveel meer dimensies. Van een locatie tot een thuis, van een gastronomische maaltijd tot voeding voor de ziel, van decoratie tot huiselijke sfeer in de groep. Van een dak boven je hoofd tot een plek en een sfeer waar je je volledig veilig en op je gemak voelt. Genieten, je fijn voelen, maar voor mij ook verbinden en raken is waar gastvrijheid echt om draait.

Ik wil mijn gastvrouwenrol ook weer letterlijk nemen! Ik ben op dit moment volop aan het uitzoeken hoe ik weer mijn eigen gastenverblijf kan creëren, een gastenverblijf plus! Niet alleen voor vakantiegangers, maar juist ook voor retraites, scholingsdoeleinden, groepsactiviteiten. En tot het zover is, lijkt het me fantastisch om alvast weer te ontvangen, als pop-up gastvrouw. Want of het nu mijn plek is of een andere plek, home is where the heart is! En dus kun je overal thuiskomen! En overal ontvangen!

Pop-up gastvrouw

Wil jij dat jij, je gasten, je klanten, je coachées zich echt thuis voelen, zich fijn voelen, genieten, tijdens een vakantie, een retraite, een coaching- of opleidingsweek of een event en kun je daar wel wat hulp bij gebruiken?

Ik kan gastvrouw zijn voor jouw vakantie. Ik kan je begeleiden in jouw rol als gastvrouw voor jouw gasten, of die rol van je overnemen!

Ik kan je helpen met adviezen, met de organisatie en het zoeken van een mooie plek voor je retraite, coaching- of opleidingsweken of event, in deze mooie streek.

Ik kan je helpen met de algehele verzorging ter plaatse (hier of waar dan ook ter wereld) en je ontlasten als facilitator, luisterend oor en rustpunt. Zodat jij je op jouw specifieke rol kan blijven concentreren.

Be my guest! Let me be your host!

Neem contact met me op en dan kijken we samen naar de mogelijkheden!

Wil je meer van mij weten? Volg mijn avonturen dan via facebook, waar ik ook regelmatig facebook lives doe, linked-in of via mijn nieuwsbrief.